Thomas Campbell The river of life The more we live, the more brief appear Our life`s succeeding stages: A day to childhood seems a year, And years like passing ages. The gladsome current of our youth, Ere passion yet disorders, Steals lingering like a river smooth Along its grassy borders. But as the care-worn cheeks grow wan, And sorrow’s shafts fly thicker, Ye Stars, that measure life to man, Why seem your courses quicker? When coys have lost their bloom and breath And life itself is vapid, Why, as we reach the Falls of Death, Feel we its tide more rapid? It may be strange – yet who would change Time’s course to slower speeding, When one by one our friends have gone And left our bosoms bleeding? Heaven gives our years of fading strength Indemnifying fleetness; And those of youth, a seeming length, Proportioned to their sweetness.

Tomas Kəmpel Ömür çayı İngilis dilindən tərcümə edəni Şəhla Nağıyeva Uzun ömrümüz də qısa görünür, Qalxırıq həyatda pillə-pillə biz. Uşaqlıqda bir gün bir ilə dönür, Sanki bir əsrdir ötən ilimiz. Gənclik gurultulu axan dağ çayı, Axır ömrümüzdən axır gizlicə. Fəqət eşidilmir hayı, harayı, Bilmirik ömürdən ötübdür, necə. Solanda insanın al yanaqları, Kədər gölgə salır tutqun çöhrəyə. Ey insan ömrünün gözəl çağları, Sürətlə ömürdən ötdünüz niyə? Şənliyi, şuxluğu itirən zaman Həyat kədər donu geyir əyninə. İnsan son mənzilə yollandığı an Onun qəm yükünü alır çiyninə. Suallar içində çırpınır ürək: Zamanın atını ləngidən hanı? Dostlar yanımızdan bir-bir köçərək Bizə yoldaş edir dərdi, hicranı. Qocaldır insanı ötüşən illər, Aylar ömrümüzdən sovuşub gedər. Gəncliyi şərbət tək içsən sən əgər, Ömrün hər çağına şirinlik düşər.