Bəxtiyar Vahabzadə Örtmə pəncərəni… Örtmə pəncərəni!.. Necə? Sətəlcəm? Qorxmuram, qoy külək içəri dolsun. Açıq qəlbim kimi qapım, pəncərəm Dünyanın üzünə qoy açıq olsun. Örtmə pəncərəni… Gəlir ilk bahar, Gör çölün havası necə təmizdir. Açıq pəncərələr, açıq qapılar Dünyaya açılan gözlərimizdir. Təzə bir havaya həsrət qalıb söz, Söz də təzələnmək istəyir, dayan! Dolsun otağıma, gəlsin iznsiz Yellər pəncərəmi taqqıldatmadan. Tufan istəyirəm, yandıra bilsin Könlümün qaralan ocaqlarını. Gəlsin, qarışdırsın, alt-üst eyləsin Yazdığım, pozduğum varaqlarımı. Stol arxasında gecəbəgündüz Bir ömrü əritdim təzə söz üçün. Gəlsin təzə fikir, gəlsin təzə söz, Dünən yazdıqlarım köhnəlir bu gün. İstərəm sabahı bu gündən bilim, Könlümə nur qonsun, işıq çilənsin Örtmə pəncərəni, örtmə, sevgilim, Hava təzələnsin, söz təzələnsin.

Don’t shut the window Translated from the Azeri by Shahla Naghiyeva and Peter Makuck (USA) Forget pneumonia And leave the window open. I’m not afraid to let the wind flood in. Let doors and windows be As open as my soul to the world outside. Push out the window for the coming spring. Feel the freshness of this changing air. Open windows, open doors. What are eyes but for watching the world? How my words long for new air, Need refreshing like everything else. I want the wind to rush into my room Without asking or knocking at the door. I want a storm that will blow and brighten the fading embers of my spirit. Let it rush in and rearrange my papers, All my writings and rough drafts. I’ve given my life to freshness, Sitting at a desk for days and nights. Let fresh thoughts float into my room So that the poem I wrote only an hour ago Will already seem stale to you. Today I wish to see tomorrow Lighten my soul and cheer my heart. Don’t shut the window, my love, don’t. Let this new air brighten the world.